Sevgi bir inanç davranışıdır. Sevgisi az olanın inancı da azdır.
Bir gün gelir seversiniz. Ve başkalarıyla paylaşılamayacak ayrıcalıkları paylaştığınızı düşünürsünüz. Sevdiğinizin size olan sevgisine inancı bittiğinde; bir de bakarsınız ki sizinle paylaştığı, paylaşacağı ayrıcalıkları bir başkasıyla paylaşmaya başlamış.
İşte o an sevginize olan inancınızın yerle bir olmasına ne engel olabilir? Ya da bundan sonrasında paylaşacak olduklarınıza ayrıcalık diyebilir misiniz? Peki ya o bugüne kadar paylaşmış olduklarınız; onlar ayrıcalık olarak anılmaya layık mıdır artık...
NA
